U bent hier

Andreas de Bont via Rob

Vandaag, 15 oktober 2015 heb ik mijn laatste ritje gereden met mijn Groote Witte Draak.  Via de Testkaravaan heb ik een dikke twee weken met een electrische fiets mogen rijden en dat was een aangename ervaring. Ondanks wat sceptisme en vooroordelen op voorhand, en in het begin een beetje een "oude peekes" gevoel, heb ik de voordelen ervaren van dat electrisch duwtje in de rug.

Ik dacht aanvankelijk dat een electrische fiets als vanzelf zou fietsen, maar je moet wel degelijk meeterten om vooruit te blijven gaan. Drie á vier dagen per week 35 kilometer per dag afdraaien gaat beter, en is aangenamer met een beetje hulp, zeker in de herfstmaanden met stevige wind van alle kanten. Aangezien ik redelijk veel fiets moest ik me wel soms indhouden: de motor geeft ondersteuning tot een 26 á 27 km per uur, wanneer je gewent bent om iets harder vooruit te gaan mis je de electrische voordelen en sleur je gewoon een 30 kilo zware fiets mee aan je pedalen. Bij een snelheid rond de 25 km/uur heb je een mooie assistentie van de motor, zeker berg-op. De fiets zelf voelt in eerste instantie lomp en zwaar aan maar ligt wel erg degelijk op de weg. Een plezier om mee te rijden. Handig waren ook de grote fietstassen waar regenkledij en boterhammen makkelijk waterdicht mee konden reizen evenals de goede verlichting. Vanaf volgende week mag ik het weer op volle kracht zelf doen, het zal wel varen.